In toenemende mate richten ook franchisenemers besloten vennootschappen op. Veelal ingegeven door redenen van fiscale aard. Niet alle franchise-overeenkomsten zijn echter toegesneden op het gegeven dat de franchisenemer dan niet meer een natuurlijk persoon is, maar een besloten vennootschap. Dit kan leiden tot allerlei onduidelijkheden. Bijvoorbeeld tot wie richten zich de verplichtingen in de franchise-overeenkomst voor zover deze persoonlijk van aard zijn? Is de kwaliteit van de bedrijfsleiding wel voldoende gewaarborgd?
In eerdere bijdragen in deze rubriek is al eens ingegaan op aspecten van de overdracht van de onderneming door de franchisegever, dus van de franchise-organisatie in zijn geheel. In deze bijdrage wordt kort stilgestaan bij het begrip “franchiserechten”: in de praktijk komt het nog wel eens voor dat een overnemende partij van de verkopende partij de franchiserechten overneemt, terwijl de rechtspersoon die oorspronkelijk met de franchisenemers had gecontracteerd bij de verkopende partij verblijft.
