Opheffing non-concurrentiebeding door franchisenemer
De voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag heeft op 22 juni 2015 (ECLI:NL:RBDHA:2015:7353) een franchisenemer afgestraft, omdat deze voor een tweede maal in kort geding over hetzelfde procedeerde, te weten of het non-concurrentiebeding gelding had.
Een franchisegever had de franchiseovereenkomst tussentijds ontbonden, omdat de franchisenemer de samenwerking zou verstoren. De franchisenemer had voorts in kort geding de nakoming van de franchiseovereenkomst gevorderd. Daarbij had de franchisenemer tevens gevorderd dat zij haar bestaande relaties kon blijven bedienen en gevorderd de franchisegever te verbieden om direct, dan wel indirect contact met de relaties van de franchisenemer te hebben. De franchisegever wees op het non-concurrentieverbod dat contractueel met de franchisenemer overeengekomen was. De franchisenemer had daarop gesteld dat zij het post non-concurrentiebeding niet kon tegenwerpen, omdat zij de rechten uit de franchiseovereenkomst reeds aan een ander had overgedragen. De voorzieningenrechter had in dat kort geding de vordering van de franchisenemer afgewezen, mede omdat de zaak niet geschikt was om in kort geding te worden beoordeeld.
In de onderhavige procedure vordert de franchisenemer schorsing en opheffing van het post non-concurrentiebeding. De voorzieningenrechter oordeelt in onderhavige procedure dat de franchisenemer onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van nieuwe feiten en/of omstandigheden die het thans wel mogelijk maken om ter zake in kort geding een oordeel te vellen. De conclusie is dat ook de onderhavige vorderingen van de franchisenemer in kort geding niet toewijsbaar zijn.
De proceskosten van de franchisegever dienen integraal vergoed te worden door de franchisenemer wegens misbruik van procesrecht en worden begroot op € 4.750,-, waarvan € 4.137,– aan salaris advocaat, te vermeerderen met 6% kantoorkosten en btw, en € 613,- aan griffierecht.
Deze uitspraak illustreert dat misbruik van procesrecht afgestraft kan worden met een flinke kostenveroordeling bij wijze van vergoeding van schade aan de wederpartij voor het nodeloos moeten procederen.
Mr A.W. Dolphijn – Franchiseadvocaat
Ludwig & Van Dam Franchise advocaten, franchise juridisch advies. Wilt u reageren? Mail naar dolphijn@ludwigvandam.nl
Andere berichten
Post non-concurrentieverbod bij diensten- en verkoopfranchise
Als een franchiseovereenkomst eindigt, dan stuiten veel franchisenemers op een verbod in de franchiseovereenkomst om gedurende een bepaalde tijd daarna vergelijkbare werkzaamheden te verrichten
Het concept van de Wet Franchise: impact voor franchisegevers en franchisenemers – d.d. 5 februari 2019 – mr. A.W. Dolphijn
Ludwig & Van Dam advocaten denkt dat als het ontwerp van de Wet Franchise daadwerkelijk wet zal worden, er heel wat zal veranderen voor franchisegevers en franchisenemers.
Koop franchiseonderneming en de ontslagen zieke werknemer van 7 jaar geleden
De vraag is of een franchisenemer van Bruna, bij de verkoop van de franchiseonderneming aan Bruna, had moeten mededelen dat zeven jaar geleden een werknemer ziek uit dienst was getreden.
Rechtbank verbiedt Domino’s eenzijdige rayonverkleinging bij verlenging franchiseovereenkomsten – d.d. 28 januari 2019 – mr. R.C.W.L. Albers
Op 9 januari 2019 is door de rechtbank Rotterdam een vonnis gewezen in een door de Vereniging van Domino’s Pizza Franchisenemers en al haar leden (nagenoeg alle franchisenemers van Domino’s) gestarte
Retentierecht van de franchisenemer
Kan een aspirant-franchisenemer een retentierecht inroepen om een entree-fee terug te vorderen als na het sluiten van de voorovereenkomst er niet alsnog een franchiseovereenkomst tot stand komt?
Supermarktbrief – 24
Concept wetsvoorstel Wet Franchise