Opzegging van een franchiseovereenkomst
Opzegging van een franchiseovereenkomst
Franchiseovereenkomsten worden meestal voor een bepaalde tijd gesloten. In sommige franchiseovereenkomsten is bepaald dat de franchiseovereenkomst stilzwijgend vernieuwd of verlengd wordt met een bepaalde periode. Het gebruik van de opzeggingsmogelijkheid (van een vernieuwde of verlengde franchiseovereenkomst) kan een bron van een geschil zijn. De Voorzieningenrechter van de rechtbank Oost-Brabant oordeelde op 15 december 2014 (ECLI:NL:RBOBR:2014:8133) in een geschil over de opzegging van een franchiseovereenkomst. Naar voorlopig oordeel was de franchiseovereenkomst conform de franchiseovereenkomst opgezegd en was er geen aanleiding om een voorschot op een schadevergoeding toe te kennen.
De franchiseovereenkomst bepaalde dat de franchiseovereenkomst tegen het einde van ieder kalenderjaar opgezegd kon worden met inachtneming van een opzegtermijn van drie maanden. De franchisegever had per brief 10 juli 2014 de franchiseovereenkomst opgezegd tegen 31 december 2014. Naar voorlopig oordeel was de franchiseovereenkomst conform de franchiseovereenkomst opgezegd, aldus de voorzieningenrechter.
Verder oordeelde de voorzieningenrechter dat er geen aanleiding was om een schadevergoeding toe te kennen. Voor de vraag of de franchisegever in redelijkheid geen gebruik had kunnen maken van de opzeggingsmogelijkheid of een langere opzegtermijn had moeten hanteren waardoor de franchisegever schadeplichtig zou zijn, is nader onderzoek vereist. Het kort geding is daar volgens de voorzieningenrechter niet geschikt voor.
De franchisenemer had vier rechtspersonen gedagvaard waarvan de franchisenemer stelde dat deze allen onderdeel waren van dezelfde (distributie)keten. De franchiseovereenkomst was echter gesloten met slechts één van deze vier rechtspersonen. De voorzieningenrechter volgde de franchisenemer niet in haar betoog om vereenzelviging of doorbraak van aansprakelijkheid aan te nemen voor de overige drie gedaagden. Het enkele feit dat de vier partijen kantoorhouden op hetzelfde adres of dezelfde (indirecte) bestuurders hebben, is onvoldoende.
Uit deze uitspraak blijkt maar weer eens dat in kort gedingprocedures vaak wordt aangesloten bij de strikte tekst van de franchiseovereenkomst.
Mr A.W. Dolphijn – Franchiseadvocaat
Ludwig & Van Dam Franchise advocaten, franchise juridisch advies. Wilt u reageren? Mail naar dolphijn@ludwigvandam.nl
Andere berichten
Artikel mr. C. Damen – Drie voorwaarden bij het recht op klantenvergoeding voor de agent bij de beëindiging van de agentuurovereenkomst – d.d. 26 augustus 2020
Bij de agentuurrelatie tussen een agent en een opdrachtgever (de principaal) leggen partijen hun samenwerkingsafspraken vast in een agentuurovereenkomst. Wanneer de principaal de agentuurovereenkomst
Artikel mr. C. Damen – “Wanneer geldt de exhibitieplicht voor het overleggen de franchiseovereenkomst?” d.d. 17 augustus 2020
Geldt de exhibitieplicht voor het tonen van een (franchise)overeenkomst in een procedure, wanneer de procespartijen niet in rechtsbetrekking staan tot de (franchise)overeenkomst?
Artikel mr. A.W. Dolphijn – “Hoe waardeer je een franchiseonderneming met kwijtingslening?” – d.d. 14 augustus 2020
Een kwijtingslening is een beproefd middel van franchisegevers om franchisenemers langdurig aan zich te vinden.
Artikel De Nationale Franchise Gids: “Informatieverplichtingen van de beoogd franchisenemer onder de Wet franchise” – d.d. 7 augustus 2020 – mr. A.W. Dolphijn
Alhoewel de Wet franchise tot doel heeft franchisenemers te beschermen tegen franchisegevers, zijn er ook een aantal verplichtingen voor franchisenemers bepaald.
Wettekst van de Wet franchise – d.d. 24 juli 2020 – mr. A.W. Dolphijn
De wettekst van de Wet franchise is op 1 juli 2020 gepubliceerd in het Staatsblad. De integrale wettekst luidt als volgt:
Wet Franchise – d.d. 23 juli 2020 – mr. A.W. Dolphijn
De Wet franchise zal voor zowel franchisegevers als franchisenemers behoorlijk wat impact hebben.