Franchising is “een knelpunt in de aanpak van zorgfraude” – d.d. 10 juni 2020 – mr. A.W. Dolphijn
Volgens de diverse toezichthoudende instanties in de zorgsector kunnen franchiseconstructies gezien worden als een niet-transparante
bedrijfsconstructie waarbij het toezicht op professionele en integere bedrijfsvoering van zorgaanbieders wordt beperkt. Daarmee is franchising
volgens hen een knelpunt in de aanpak van zorgfraude.
Blijkens vaste rechtspraak geldt dat een franchisegever niet kan worden aangemerkt als een zorgaanbieder in de zin van de Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz). Dat betekent concreet dat de franchisegever niet kan worden aangemerkt als eindverantwoordelijke voor het leveren van goede zorg, inclusief de bestuurlijke en financiële randvoorwaarden daarvoor. De eindverantwoordelijkheid ligt bij de franchisenemers, terwijl de franchisegever met de franchiseformule de kaders bepaalt waarbinnen de franchisenemers zorg verlenen.
Fraude met zorggelden
Gesignaleerd wordt dat er geen zicht op de financiële stromen van een franchisegever mogelijk zou zijn. Verder wordt gesteld dat uit ervaringen zou blijken dat franchisegevers aanzienlijke vergoedingen kunnen ontvangen door het uitbaten van één of meer zorgformules. Die vergoedingen kunnen franchisenemers alleen financieren uit hun zorgactiviteiten en dus uit zorggelden, aldus de toezichthoudende instanties. Dit gebrek aan transparantie is temeer een knelpunt nu er géén bevoegdheden zouden zijn om handhavend op te treden jegens franchisegevers als zorgondernemers, wanneer niet voldaan wordt aan de normen van de toezichthouders. Daarbij wordt als voorbeeld geven situaties waarbij er sprake is van oneigenlijke of ondoelmatige besteding van zorggelden.
Wetgeving tot aanscherping toezicht op franchising
De Inspectie Sociale Zaken en Werkgelegenheid (Inspectie SZW), de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ), Zorgverzekeraars Nederland (ZN), het Centrum indicatiestelling zorg (CIZ), de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG), de Sociale Verzekeringsbank (SVB), het openbaar Ministerie (OM) en de Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) hebben in een brief van eind 2019 aan de Minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport gepleit voor meer mogelijkheden tot scherper toezicht op franchisegevers in de zorg. Volgens hen is wetgeving ter versterking van het publiekrechtelijk toezicht nodig. Met het wetsvoorstel van de Wet toetreding zorgaanbieders (Wtza) en het wetsvoorstel Integere bedrijfsvoering zorgaanbieders (Wibz) worden de wettelijke eisen aan de bedrijfsvoering van zorgaanbieders aangescherpt. Tevens wordt de Whhgz geëvalueerd.
Preventief doorlichten franchiseconstructie
Ludwig & Van Dam Advocaten is ervaren juridisch specialist op het gebied van franchising en adviseert franchiseorganisaties in de zorg hun franchiseconstructie te laten doorlichten op mogelijke knelpunten. Op die manier kunnen eventuele noodzakelijke transities tijdig doorgevoerd worden. Dit is niet alleen noodzakelijk voor het behoud van de franchiseorganisatie van de franchisegever, maar tevens ook uit hoofde van de zorgplicht die franchisegevers jegens hun franchisenemers hebben.
Mr. A.W. Dolphijn – franchiseadvocaat
Ludwig & Van Dam Franchise advocaten, franchise juridisch advies. Wilt
u reageren? Ga naar
dolphijn@ludwigvandam.nl

Andere berichten
Codificatie of zelfregulering in de franchisesector
Codificatie of zelfregulering in de franchisesector
Huurrecht en franchise: goedkeuring van afwijkende bedingen in de huurovereenkomst, ondanks wezenlijke aantasting en het ontbreken van een gelijkwaardige maatschappelijke positie tussen de huurder en verhuurder
Huurrecht en franchise: goedkeuring van afwijkende bedingen in de huurovereenkomst.
Overdracht bedrijf franchisenemer: franchisegever faciliteert franchisenemer correct bij afwikkeling
Op 12 november 2014 heeft de rechtbank Rotterdam uitspraak gedaan in een zaak tussen de franchisegever en de franchisenemer over de rechtmatigheid van de beëindiging van de franchiseovereenkomst.
Franchising als dringend eigen gebruik
In een arrest van 18 november 2014, heeft het gerechtshof te Den Bosch zich onder meer gebogen over de vraag of een verhuurder de huur van een bedrijfsruimte mag opzeggen wegens dringen eigen gebruik.
Kan uitsluiting van dwaling bij prognoses de franchisegever baten?
Franchisegevers worden er nogal eens van beticht dat zij voorafgaand en bij het sluiten van een franchiseovereenkomst
Dwaling omtrent prognose, vernietiging non-concurrentiebeding?
Dwaling omtrent prognose, vernietiging non-concurrentiebeding?