Internetverkoop in een franchiserelatie

Ook in conventionele franchisekringen mag internetverkoop zich in toenemende belangstelling verheugen. Met name in de retail neemt het omzetaandeel en daarmee de interesse in het toevoegen van internetverkopen aan de conventionele formules hand over hand toe. Nog niet in alle franchiseovereenkomsten is rekening gehouden met dit fenomeen. Met name in die situaties rijst dan ook steeds vaker de vraag wat wel en wat niet is toegestaan. Staat het de franchisegever, dan wel de franchisenemer vrij, zonder nadere afspraken, al dan niet dergelijke activiteiten te ontplooien? Allereerst heeft in dit verband te gelden dat de franchisenemer mededingingsrechtelijk niet in de mogelijkheden van passieve verkoop mag worden beperkt. Het gebruik van internet en daarmee ook internetverkoop kan veelal als een vorm van passieve verkoop worden beschouwd. Dit betekent aldus dat de franchisegever de mogelijkheid van internetverkoop niet zondermeer in de franchiseovereenkomst kan verbieden, althans zich dit recht uitsluitend zelf kan voorbehouden. Het uitgangspunt is aldus dat het de franchisenemer moet zijn toegestaan een eigen website te exploiteren, mits de internetverkoop zich niet actief richt tot verkopen in een ander uitgegeven exclusief rayon of het gebied dat exclusief aan de franchisegever is voorbehouden.

Uiteraard kan de franchisegever in de franchiseovereenkomst, dan wel bij voorkeur in het handboek, wel regels opnemen ter zake de kwaliteit en de formuleconforme uistraling van websites en internetverkoop. Andersom is dit niet per definitie hetzelfde. In situaties waarin (absolute) rayonexclusiviteit is toegekend, staat het de franchisegever niet zonder meer vrij zelf internetverkopen te plegen in dit exclusieve rayon. Allereerst niet omdat de regel dat passieve verkoop moet zijn toegestaan, ziet op de verticale relatie van franchisegever naar de franchisenemer en aldus niet zondermeer andersom geldt. Indien de franchisegever zich die mogelijkheid wel wil voorbehouden, doet die franchisegever er daarom verstandig aan dit nadrukkelijk in de franchiseovereenkomst op te nemen. Indien het niet is opgenomen kan achteraf een discussie ontstaan over deze vorm van concurrentie door de franchisegever binnen het exclusieve gebied. Het ligt natuurlijk meer voor de hand dat franchisegever en franchisenemer de mogelijkheden van het internet met name benutten ter versterking van de formule. Het is met name daarom van belang dat de (on)mogelijkheden daartoe tijdig worden onderkend en daarvoor een regeling wordt getroffen in de franchiseverhouding. Indien een dergelijke regeling achterwege is gebleven, kan de franchisenemer onder omstandigheden menen dat op oneigenlijke wijze inbreuk wordt gemaakt op rayonexclusiviteit en een vordering instellen strekkende tot vergoeding van de daardoor geleden schade.

Ludwig & Van Dam franchise advocaten, franchise juridisch advies

Andere berichten

Artikel Franchise+: “Overtreding van non-concurrentiebeding komt franchisenemer duur te staan.” – mr. C. Damen – 23 september 2021

Dat de overtreding van een in de franchiseovereenkomst opgenomen non-concurrentiebeding ...

Door mr. C. Damen|24-09-2021|Categorieën: Overige Publicaties, Uitspraken & actualiteiten|

Artikel De Nationale Franchise Gids: “Ongerechtvaardigde opzegging door franchisegever: even afrekenen.” – mr. C. Damen – d.d. 20 september 2021

Recent oordeelde de voorzieningenrechter in Rotterdam dat de franchisegever een ...

Interview mr. A.W. Doplphijn in Distrifood: “Juridische consequenties van fusie Plus-Coop voor ondernemers.” – d.d. 12 september 2021

"Dolphijn haalt hiermee een theorie aan die ook leeft onder ...

Door mr. A.W. Dolphijn|13-09-2021|Categorieën: Columns, Overige Publicaties, Supermarkten|

Artikel De Nationale Franchisegids: “Biedt de Wet franchise houvast bij geschillen ontstaan vóór 1 januari 2021?” – mr. M. Munnik – d.d. 16 augustus 2021

Per 1 januari 2021 is de Wet franchise in werking ...

Ga naar de bovenkant