Opheffing non-concurrentiebeding door franchisenemer
De voorzieningenrechter van de rechtbank Den Haag heeft op 22 juni 2015 (ECLI:NL:RBDHA:2015:7353) een franchisenemer afgestraft, omdat deze voor een tweede maal in kort geding over hetzelfde procedeerde, te weten of het non-concurrentiebeding gelding had.
Een franchisegever had de franchiseovereenkomst tussentijds ontbonden, omdat de franchisenemer de samenwerking zou verstoren. De franchisenemer had voorts in kort geding de nakoming van de franchiseovereenkomst gevorderd. Daarbij had de franchisenemer tevens gevorderd dat zij haar bestaande relaties kon blijven bedienen en gevorderd de franchisegever te verbieden om direct, dan wel indirect contact met de relaties van de franchisenemer te hebben. De franchisegever wees op het non-concurrentieverbod dat contractueel met de franchisenemer overeengekomen was. De franchisenemer had daarop gesteld dat zij het post non-concurrentiebeding niet kon tegenwerpen, omdat zij de rechten uit de franchiseovereenkomst reeds aan een ander had overgedragen. De voorzieningenrechter had in dat kort geding de vordering van de franchisenemer afgewezen, mede omdat de zaak niet geschikt was om in kort geding te worden beoordeeld.
In de onderhavige procedure vordert de franchisenemer schorsing en opheffing van het post non-concurrentiebeding. De voorzieningenrechter oordeelt in onderhavige procedure dat de franchisenemer onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt dat sprake is van nieuwe feiten en/of omstandigheden die het thans wel mogelijk maken om ter zake in kort geding een oordeel te vellen. De conclusie is dat ook de onderhavige vorderingen van de franchisenemer in kort geding niet toewijsbaar zijn.
De proceskosten van de franchisegever dienen integraal vergoed te worden door de franchisenemer wegens misbruik van procesrecht en worden begroot op € 4.750,-, waarvan € 4.137,– aan salaris advocaat, te vermeerderen met 6% kantoorkosten en btw, en € 613,- aan griffierecht.
Deze uitspraak illustreert dat misbruik van procesrecht afgestraft kan worden met een flinke kostenveroordeling bij wijze van vergoeding van schade aan de wederpartij voor het nodeloos moeten procederen.
Mr A.W. Dolphijn – Franchiseadvocaat
Ludwig & Van Dam Franchise advocaten, franchise juridisch advies. Wilt u reageren? Mail naar dolphijn@ludwigvandam.nl
Andere berichten
De door de franchisegever voorgeschreven leverancier presteert niet? Wat nu?
Het Gerechtshof 's-Hertogenbosch oordeelde op 20 februari 2018, ECLI:NL:GHSHE:2018:727, over de vraag wie moet bewijzen dat de franchisenemer op het verkeerde been gezet is bij het aangaan van de
Rechter: Bescherm franchisenemer tegen supermarktorganisatie (Coop) als verhuurder
Behoeft de franchisenemer wettelijke bescherming tegen supermarktfranchisegever Coop? De rechtbank Rotterdam oordeelde op 9 februari 2018, ECLI:NL:RBROT:2018:1151, dat dit het geval is.
Acquisitiefraude vs. dwaling bij franchiseprognoses
Wie moet bewijzen dat de prognose van de franchisegever ondeugdelijk is? In beginsel is dat de franchisenemer. Als de franchisenemer een beroep doet op de Wet Acquisitiefraude, dan kan het zijn dat
Terugverkoopplicht bij einde franchiseovereenkomst
In franchiseovereenkomsten is soms bepaald dat de franchisenemer verplicht is om aangekochte activa bij het einde van de franchiseovereenkomst terug te verkopen.
Supermarktbrief – 20
Onzekere juridische positie Emté franchisenemers
Positie franchisenemers bij herstructurering franchisegever
Franchisenemers dienen door de franchisegever vooraf adequaat en ruimhartig geïnformeerd te worden over de inhoud en consequenties van (nadere) afspraken...